Πόσο συχνά επισκέπτεσαι την Κύπρο και για ποιούς λόγους συνήθως;

Επισκέπτομαι την Κύπρο τουλάχιστον μία φορά το μήνα και έρχομαι για επαγγελματικούς κυρίως λόγους, αλλά και οικογενειακούς. Έχω αρκετούς φίλους μουσικούς στην Κύπρο από το χώρο του θεάτρου και του θεάματος γενικότερα με τους οποίους συνεργάζομαι. Πέρσι για παράδειγμα ανεβάσαμε την μουσικοθεατρική παράσταση «Φεγγαρομπερδέματα» με τη φίλη μου την Κατερίνα Χριστοφίδου, στο Δημοτικό Θέατρο Στροβόλου για πέντε παραστάσεις οι οποίες ήταν όλες Sold Out. Το Σεπτέμβρη είχαμε τη συναυλία του Γιώργου Θεοφάνους με τον Αντώνη Ρέμο και την Μαρινέλλα όπου τραγούδισα κι εγώ. Επίσης, διαδάσκω μαζί με την Κατερίνα Χριστοφίδου στο Potenzia del Arte στην Ακρόπολη, ένα μοντέρνο μουσικό ίδρυμα στα πρώτυπα ωδείου που ασχολείται επίσης με το θέατρο και το χορό και οργανώνουμε σεμινάρια. Πέρσι κάναμε μια τεράστια επιτυχία στα πλαίσια ενός Master Class Μουσικού Θεάτρου ανεβάζοντας μια παράσταση με τον διάσημο Άγγλο χορογράφο Paul Hutton, όπου εγώ και η Κατερίνα διδάξαμε όλα τα μουσικά μέρη. Γενικά προσπαθώ να βρίσκομαι και να κάνω πράγματα στην Κύπρο, κοντά στους νέους εδώ γιατί ομολογουμένως οι Κύπριοι είναι ένας πολύ ταλαντούχος λαός. Αυτή  τη φορά είμαι εδώ με τους Τριμιτόνιο οι οποίοι θα εμφανιστούν την Τετάρτη 19 Ιουνίου στο στάδιο Ελευθερία για μια συναυλία με την Ιωάννα Πρωτόππαπα και τον Λούη Γεωργίου.

Θέλω να γυρίσουμε το χρόνο πολύ πίσω, όταν κερδίζοντας μια υποτροφία σπούδασες στην Αμερική και να θυμιθείς μαζί μας το πως ξεκίνησαν όλα για σένα αλλά και την πορεία σου μέχρι σήμερα.

Γυρίζοντας το χρόνο πίσω βρισκόμαστε στο δωμάτιο που είμαστε τώρα. Οι γονείς μου είναι μουσικοί και οι δύο. Ο πατέρας μου παίζει κόντρα μπάσο και η μητέρα μου είναι πιανίστρια. Έτσι από πολύ μικρός ξεκίνησε η μουσική μου παιδεία και πάντα μου άρεσε να τραγουδάω. Θυμάμαι τον πατέρα μου να μου λέει ότι πρώτα τραγούδισα και μετά μίλησα. Νομίζω ότι γεννήθηκα χωρίς επιλογή. Η μουσική ήταν από την πρώτη στιγμή και στα γονίδια και στο περιβάλλον στο οποίο μεγάλωνα. Αργότερα όταν ήρθε η υποτροφία, ως αποτέλεσμα ακαδημαϊκών επιτεύξεων, κατάφερα να καλύψω τα έξοδα των σπουδών μου στην Αμερική, που πραγματικά ήταν και είναι πολλά. Ζώντας εκεί λοιπόν, είχα πάρα πολλές και πολύτιμες εμπειρίες. Είχα σπουδαίους καθηγητές, οι συμμαθητές μου ήταν μουσικοί από κάθε γωνιά του κόσμου και προσπάθησα να απορροφήσω οτιδήποτε μπορούσε να με κάνει καλύτερο. Κι αυτό το δίνω και σαν συμβουλή στα νέα παιδιά. Ας μην κλείνονται στο δωμάτιό τους και να διαβάζουν μόνο. Εγώ ασχολήθηκα με όλα τα ήδη μουσικής και όπου μου δινόταν η ευκαιρία να παίξω ή να τραγουδίσω το έκανα. Είχα επίσης την τιμή να δουλέψω με τον Billy John, την τιμή να διδάξω μαζί με το Φωνητικό μου Σύνολο Vocal Summit ένα σεμινάριο για τον ελεύθερο αυτοσχεδιασμό με άτομα στο κοινό όπως οι Manhattan Transfer, οι New York Voices, οι οποίοι στο φωνητικό Jazz χώρο είναι θρύλοι.

Οι ξένοι μεγάλοι καλλιτέχνες πως αντιμετωπίζουν τους νέους σε σχέση με τους Έλληνες μεγάλους καλλιτέχνες;

Τους αγκαλιάζουν και τους υποστηρίζουν και όπου μπορούν τους βοηθάνε. Καλλιτέχνες μεγάλης εμβέλειας με διεθνή φήμη δεν έχουν κανένα πρόβλημα να πλησιάσουν και να καθοδηγήσουν τα νέα παιδιά. Στην Ελλάδα είναι κάπως διαφορετικά τα πράγματα. Επικρατεί η φρενίτιδα της επιβίωσης και οι καλλιτέχνες είναι λίγο πιο διστακτικοί στο να δίνουν ευκαιρίες σε νέα παιδιά. Βέβαια αυτό είναι κάτι το οπόιο εγώ προσωπικά δεν το βίωσα ποτέ, γιατί πηγαίνοντας στην Ελλάδα βρήκα αμέσως άτομα τα οποία με εμπιστεύτηκαν και με αγκάλιασαν.

Η Ελλάδα πως μπήκε στα σχέδιά σου;

Τελειώνοντας με την Αμερική επέστρεψα Κύπρο, έλαβα μέρος στον διαγωνισμό της Eurovision το 1995 με το τραγούδι «Στη Φωτιά», σε ενορχήστρωση του Γιώργου Θεοφάνους και με δική του παρότρυνση βρέθηκα στην Ελλάδα ξεκινώντας μια περιοδία με την Ευρυδίκη σε μια απίθανη συναυλία που λεγόταν «Ότι με αγγίζει». Μετά ήρθε η πρώτη μου δουλειά σε νυχτερινό κέντρο μαζί με τους Χρήστο Νικολόπουλο, Δέσποινα Βανδή και Ευρυδίκη, ενώ ταυτόχρονα υπήρχε ένα συμβόλαιο με την Sony το οποίο δεν υλοποιήθηκε ποτέ. Ήρθα στην Ελλάδα σε μια περίοδο όπου το μοντέρνο-έντεχνο τραγούδι έδινε τη θέση του στο λαϊκό-pop. Ήταν η εποχή που τελείωναν την καρίερα τους καλλιτέχνες σαν την Μαντώ και την Αλέξια και έτσι βρέθηκα να κάνω άλλα πράγματα. Συνεργάστικα σχεδόν με όλους τους καλλιτέχνες δισκογραφικά με ζωντανές ηχογραφήσεις.

Έχεις σπουδάσει Vocal Performance.  Πως ερμηνεύετε αυτό στην πράξη και ποιοί είναι οι καλύτεροι μαθητές σου από τα γνωστά ονόματα;

Αυτό που διδάσκω έχει να κάνει με ότι αφορά τη φωνή πάνω στη σκηνή. Όχι μόνο τεχνικά αλλά εκφραστικά και σαν σκηνική παρουσία. Και θα επιμείνω στην έκφραση γιατί είναι κάτι στο οποίο υστερούν οι Έλληνες καλλιτέχνες. Θα εξαιρέσω φωνές σαν της Αλεξίου, της Τσανακλίδου και του Μητροπάνου οι οποίες μπορεί να μην θεωρούνται τεχνικά άριστες αλλά το συναίσθημα που σου μεταδίδουν είναι αυτό που απαιτεί η μουσική. Η μουσική είναι κατά κύριο λόγο τρόπος έκφρασης συναισθημάτων και κατά δεύτερο ψυχαγωγία. Δυστηχώς η μουσική βιομηχανία δίνει βαρύτητα στο δεύτερο και έτσι τα νέα παιδιά ενώ έχουν δυνατότητες και ταλέντο δεν τους δίνεται η ευκαιρία να το δουλέψουν και να το αξιοποιήσουν.
Από τους γνωστούς καλλιτέχνες ξεχωρίζω και αναγνωρίζω την προσπάθεια που κάνει η Πέγκυ Ζήνα η οποία τα τελευταία 6 χρόνια πάντα πριν βγει στη σκηνή με έχει δίπλα της και κάνει ασκήσεις για τη φωνή της. Είναι μια τραγουδήστρια με σταθερή και ανοδική πορεία που βελτιώνει συνεχώς τη φωνή της, το ρεπερτόριό της και τη σκηνική της παρουσία. Μόνο έτσι μπορείς να βγεις κερδισμένος.

Σε είδαμε να διδάσκεις φωνητική και σε νέα παιδιά μέσω του X-Factor. Τι πρέπει να γνωρίζουν τα νέα παιδιά για τα μαθήματα φωνητικής και πόσο υπάκουα είναι;

Το μάθημα φωνητικής, ακόμα και για έμπειρους τραγουδιστές, είναι ίσως ένα από τα πιο δύσκολα πράγματα που μπορείς να κάνεις. Κι αυτό γιατί δεν μιλάμε για κάποιο όργανο που το βλέπεις αλλά για όργανο που είναι μέρος του σώματός μας και πιο σημαντικό μέρος της ψυχής μας. Κάθε μάθημα λοιπόν είναι κατά το ήμιση και μάθημα ψυχολογίας. Απαραίτητο είναι να έχεις μουσικό αυτί. Να ακούς. Πρέπει πρώτα να ακούς τη μουσική γύρω σου και μετά να εναρμονίσεις τη φωνή σου μέσα σ’ αυτή. Παίζει σημαντικό ρόλο η πρώτη ύλη σαν φωνή και σαν αυτί, αλλά ένας τραγουδιστής πρέπει να το καλλιεργήσει και να το συντηρήσει. Πρέπει να σπουδάσει και να ελέγχει το όργανό του για να μην τον ελέγχει αυτό. Είναι σαν πρωταθλητισμός. Χωρίς ζέσταμα δεν μπορείς να τρέξεις. Τέλος οι τεχνικές που αναπτύσει ο καθένας είναι καθοριστικές. Όσοι είναι αυτοδίδακτοι κατά 95% αναπτύσσουν λάθος τεχνικές οι οποίες στο τέλος μάλλον βλάπτουν τη φωνή.

Το X-Factor σημείωσε μεγάλη επιτυχία και μαζί του και τα παιδιά που συμμετείχαν. Πως προστατεύεις αυτά τα παιδιά μετά το τέλος του παιχνιδιού με την απομάκρυνση της προσοχής του κοινού από πάνω τους;

Το X-Factor σημείωσε επιτυχία γιατί εστίασε στο ταλέντο και όχι στο χαρακτήρα των παιδιών. Έδωσε την ευκαιρία σε νέα ταλέντα να γίνουν γνωστά σε Ελλάδα και Κύπρο και αυτό είναι πολύ σημαντικό για το επόμενο βήμα τους σε μια εποχή όπου οι δισκογραφικές εταιρείες δεν έχουν λεφτά για την προώθηση του καλλιτέχνη. Με τον τρόπο αυτό κάποιοι θα επιλεγούν πολύ ευκολότερα από τις δισκογραφικές εταιρείες. Σίγουρα ο χρόνος που έχουν αυτά τα παιδιά για να κινηθούν είναι λίγος και μέχρι να αρχίσει το επόμενο παιχνίδι. Από κει και πέρα εξαρτάται από τους ανθρώπους που θα θελήσουν να ασχοληθούν μαζί τους. Πάντα κάποιοι ξεχωρίζουν και προχωράνε.

Θα σε δούμε και στο 2ο κύκλο του X-Factor; Τι αλλάγές θα υπάρξουν;

Πολύ πιθανό να είμαι και αυτή τη χρονιά, αν και δεν έχει γίνει ακόμη η επίσημη πρόταση. Θα συνεχίσουμε με τους ίδιους κριτές αλλά αυτή τη φορά αλλάζουν οι ομάδες των παιδιών που θα έχει ο καθένας και πιστεύω θα έχει την ίδια επιτυχία. Αυτές τις μέρες ξεκίνησαν και οι πρώτες ακροάσεις στην Αθήνα και είμαι σίγουρος ότι θα υπάρξει περισσότερη προσέλευση φέτος.

Ξέρω ότι δανίζεις τη φωνή σου και στις ταινίες Disney. Ποιός είναι ο αγαπημένος σου ήρωας;

Ναι, έχω κάνει πάνω από 40 ταινίες και άπειρα επισόδεια σειρών σε μεταγλωτήσεις. Είναι μια αγαπημένη μου ασχολία στην Αθήνα που με χαλαρώνει και με κάνει να γελάω πολύ. Αγαπημένος μου ήρωας είναι ο Τίγρης στο Winnie the Pooh.

Ασχολήσε με πολλά πράγματα στη ζωή σου και έχεις καταφέρει επίσης πολλά μέχρι σήμερα. Η αποχή σου από τη δισκογρφία σου στοιχίζει συναισθηματικά;

Νιώθω πολύ γεμάτος. Σίγουρα ένας καλλιτέχνης δεν επαναπαύεται ποτέ. Πάντα έχω ανησυχίες και κενά που γεννιούνται κάθε μέρα τα οποία προσπαθώ να πληρώσω. Πάνω απ’ όλα αυτό που μου αρέσει και κάνω καλύτερα είναι να τραγουδάω. Να εκφράζομαι μέσα από το τραγούδι. Οπότε ναι, είναι λογικό να αισθάνομαι κάποιο κενό που δεν έκανα κάτι δικό μου στη δισκογραφία ή να το σκέφτομαι για το μέλλον χωρίς απαραίτητα να έχω στόχο τις πωλήσεις.

Ποιός είναι ο επόμενος καλλιτεχνικός στόχος στην Κύπρο;

Αυτό που ετοιμάζω τώρα με το Σύνδεσμο για Αλτσχάιμερ είναι μια καμπάνια με το τραγούδι «There is Love». Το τραγούδι το έγραψα για την Eurovision και θέλησα να ευχαριστήσω τους γονείς μου μέσα απ’ αυτό. Είναι μια μεγάλη καμπάνια η οποία θα υιοθετηθεί μέσω του rotary απ’ όλους τους συνδέσμους για Αλτσχάιμερ σε όλο τον κόσμο. Επίσης με τον Σύνδεσμο για Αλτσχάιμερ στην Κύπρο ετοιμάζουμε μια εβδομάδα αφύπνισης με πολλές καλλιτεχνικές και αθλητικές εκδηλώσεις και μια μεγάλη συναυλία με Κύπριους και Έλληνες καλλιτέχνες κοντά στην παγκόσμια ημέρα για το Αλτσχάιμερ στις 21 Σεπτεμβρίου. Το Αλτσχάιμερ είναι μια αρρώστια που κάνει όλο και πιο αισθητή την παρουσία της τελευταία και επειδή σ’ αυτό ευθύνεται και ο τρόπος ζωής που κάνουμε πρέπει όλοι μας να ενημερωθούμε για το πως να προλαμβάνουμε τα συμπτώματα αλλά και το πως να χειριζόμαστε τα άτομα που προσβάλλονται από την ασθένεια.

Κάπου εδώ θα σε ευχαριστήσω για την συνέντευξη που μας παραχώρησες και θα σου ευχηθώ καλή επιτυχία με όλα αυτά που αναλαμβάνεις.

Και γω σας ευχαριστώ πολύ και θα τα πούμε σύντομα ξανά εδώ στην Κύπρο.