Κύριε Γιώργο Πενηνταέξ, είστε ο πρόεδρος του Συνδέσμου «Κάνε Μια Ευχή». Πότε ιδρύθηκε ο Σύνδεσμος;

Ο Παγκύπριος Σύνδεσμος για παιδιά με καρκίνο και άλλες συναφείς παθήσεις: «Κάνε Μια Ευχή» ιδρύθηκε πριν από 12 περίπου χρόνια, τέλος του 1997 από μία μικρή ομάδα γονέων με παιδιά με καρκίνο και φίλους των παιδιών αυτών. Ξεκινήσαμε δειλά αυτή την προσπάθεια εντοπίζοντας τότε ένα κενό στην κοινωνία, αυτό της ψυχολογικής υποστήριξης τόσο των παιδιών αλλά και των μεγαλύτερων σε ηλικία ατόμων που υπέφεραν από την συγκεκριμένη ασθένεια.

Ως προς την προσφορά του ο Σύνδεσμος μένει μόνο στην ψυχολογική υποστήριξη, που σαφώς είναι πολύ σημαντική ή προχωράει και σε άλλα δεδομένα;

Ο Σύνδεσμος ονομάζεται «Κάνε Μια Ευχή» και στο πλαίσιο της ψυχολογικής υποστήριξης προσπαθούμε να κάνουμε πράξη και βίωμα το όνομά μας. Έτσι, σα Σύνδεσμος, υλοποιούμε τις πολύ σημαντικές επιθυμίες των παιδιών αυτών πραγματοποιώντας τις ευχές τους και τα όνειρά τους, κάτι που οι γονείς τους δεν είναι σε θέση να τους προσφέρουν λόγω των οικονομικών δυσκολιών που αντιμετωπίζουν όπως συμβαίνει πάντα σε οικογένειες με το συγκεκριμένο πρόβλημα. Ο Σύνδεσμος δίνει ουσιαστικά κίνητρα για επιβίωση δημιουργώντας στα παιδιά με καρκίνο το αίσθημα ότι είναι ισότιμα μέλη της κοινωνίας και ότι μπορούν να δραστηριοποιηθούν όπως ακριβώς και τα υγιή παιδιά.
Δε μένουμε όμως μόνο σ’ αυτό αλλά προχωράμε και στην οικονομική ενίσχυση των οικογενειών σε περιπτώσεις που πρέπει οι γονείς να αφήσουν τις δουλειές τους και να μεταβούν στο εξωτερικό για μια επίπονη και χρονοβόρα διαδικασία θεραπείας. Συμβάλλουμε, επίσης, σε θέματα στρατού και σπουδών αλλά και σε ότι μπορεί να προκύψει μέσα στις οικογένειες σε σχέση και με τα υπόλοιπα παιδιά. Κάθε οικογένεια είναι ξεχωριστή και η σχέση που αναπτύσσεται είναι δεσμευτική και εποικοδομητική. Δε συνεισφέρουμε απλώς οικονομικά και πάμε στον επόμενο.

Αν προσπαθούσαμε να δώσουμε τις διαστάσεις του προβλήματος στην Κύπρο, αυτό πόσο έντονα εμφανίζεται;

Δυστυχώς το πρόβλημα είναι αρκετά μεγάλο και παρουσιάζει αυξητικό ρυθμό χρόνο με το χρόνο καθώς όλο και περισσότερα παιδιά προσβάλλονται από κάποια μορφή καρκίνου ή ακόμη γεννιούνται με την ασθένεια. Για την Κύπρο οι στατιστικές αναφέρουν ότι 1 στους 3 θα εμφανίσει κάποια μορφή καρκίνου στη ζωή του. Αν και δεν είναι η πρώτη αιτία θανάτου στη χώρα μας παραμένει ένα μεγάλο πρόβλημα. Ωστόσο, η Παγκόσμια Ιατρική Καταπολέμησης Καρκίνου έχει κάνει μεγάλα βήματα με αποτέλεσμα σήμερα πολλές από τις μορφές του καρκίνου να είναι 100% ιάσιμες, κάποιες 90%, άλλες 80% και κάποιες δυστυχώς αντιμετωπίζονται πάρα πολύ δύσκολα.

Αυτή η αυξητική τάση στο βαθμό του προβλήματος κάνουν ακόμα πιο αναγκαία την ύπαρξη και τη δράση τη δική σας. Πόσο σημαντικός είναι ο ρόλος του εθελοντισμού στην περίπτωση αυτή;

Ο Σύνδεσμος «Κάνε Μια Ευχή» λειτουργεί κυρίως με τη βοήθεια ατόμων που εθελοντικά προσφέρουν αυτά που προσφέρουν με πραγματική αγάπη συνεισφέροντας ψυχικά, σωματικά και οικονομικά. Είναι άνθρωποι που καταθέτουν στην κυριολεξία την ψυχή τους για το σκοπό του Συνδέσμου. Και ίσως γι’ αυτό το λόγο μας έχει αγκαλιάσει και υποστηρίξει όλος ο κυπριακός λαός που ευαισθητοποιείται πάντα και θέλω να τον ευχαριστήσω θερμά και να πω πως και εμείς με τη σειρά μας προσπαθούμε να είμαστε εντάξει απέναντί του και πάντα τα χρήματά του να αξιοποιούνται για το σκοπό που τα δίνει.

Για όλους αυτούς που θα διαβάσουν τη συνέντευξη και θα θελήσουν να βοηθήσουν πως μπορούν να συνεισφέρουν στο δικό σας έργο;

Το δικό μας έργο είναι στάση ζωής, είναι έργο όλων και μπορούν να συνεισφέρουν οι πάντες ακόμη και αν δεν έχουν χρόνο ή χρήμα. Αναφέρομαι σε αυτά τα δύο γιατί είναι οι πιο συχνές δικαιολογίες που συναντώ καθημερινά. Δε ζητάμε από κανέναν χρήματα. Ο καθένας μπορεί να συνεισφέρει με μια απλή επίσκεψη, με ένα απλό τηλεφώνημα και με μια απλή συζήτηση με κάποια οικογένεια που αντιμετωπίζει πρόβλημα. Είτε έρθει κοντά μας, είτε διαλέξει από μόνος του την οικογένεια που θέλει να βοηθήσει, ο καθένας μπορεί να προσφέρει και με κάθε τρόπο. Το συναίσθημα της προσφοράς είναι θεόσταλτο και μοναδικό και αν δεν το ζούμε κάθε μέρα τότε είμαστε χαμένοι. Και μην ξεχνάμε ότι δεν είναι θέμα χρόνου αλλά θέμα προτεραιότητας.

Είστε ένας άνθρωπος που καθημερινά έρχεστε σε επαφή με μεγάλα προσωπικά προβλήματα  και παιδιά τα οποία νοσούν. Τι συναισθήματα αποκομίζετε;

Όσο οξύμωρο κι αν ακουστεί, η αλήθεια είναι ότι αισθάνομαι ευτυχισμένος. Όχι γιατί μπορεί να βρεθώ αντιμέτωπος με μια τραγική κατάσταση αλλά γιατί έχω τη χαρά να είμαι εγώ εκείνος που μπορώ έστω και με την παρουσία μου να απαλύνω τον πόνο κάποιου ανθρώπου. Στην πραγματικότητα δεν είμαι εγώ που προσφέρω αλλά τα παιδιά που με κάνουν να θυμάμαι το ρόλο που πρέπει να έχουμε σ’ αυτό το σύντομο πέρασμά μας απ’ τη ζωή. Τόσο εγώ όσο και οι συνοδοιπόροι μου στην προσπάθεια του Συνδέσμου «Κάνε Μια Ευχή» αισθανόμαστε το ίδιο μεγαλείο ψυχής που μόνο χαρά σε γεμίζει και ευχαριστούμε τα παιδιά που μας δίνουν την ευκαιρία να το ζήσουμε. Είναι το συναίσθημα που σε βοηθά να σταθείς αντιμέτωπος ακόμα και στο θάνατο. Γιατί τότε αισθάνεσαι τουλάχιστον ότι έκανες ότι μπορούσες ως άνθρωπος. Μακάρι να μπορούσαμε σαν άνθρωποι να προσφέρουμε και τη ζωή.

Θα περάσω στις εκδηλώσεις που διοργανώνετε σα Σύνδεσμος ολόχρονα και θέλω να σας ρωτήσω πόσο σημαντικές είναι για το Σύνδεσμο και ποια τα μηνύματα που παίρνετε από τον κόσμο;

Θα ξεκινήσω από τα μηνύματα που λαμβάνουμε και θα σου πω ότι είναι πολύ θετικά και ενθαρρυντικά και βλέπουμε ότι ο κόσμος ευαισθητοποιείται και μας συγκινεί με απλές πράξεις και αντιδράσεις. Θα μπορούσα να σου αναφέρω άπειρα μικρά παραδείγματα από ανθρώπους μικρούς και μεγάλους οι οποίοι μπορεί να μην έχουν λεφτά αλλά προσφέρουν με τον δικό τους μοναδικό τρόπο είτε δίνοντας μια τσάντα με σύκα που κάποιος παππούς μάζεψε από το χωράφι του για να κεράσει το προσωπικό που δουλεύει στις εκδηλώσεις, είτε ένα κέικ που κάποια νοικοκυρά έφτιαξε για να το πουλήσουμε.
Τώρα, όσον αφορά το Σύνδεσμο, οι εκδηλώσεις σαφώς είναι ένας σημαντικός οικονομικός πόρος, αλλά μας δίνουν επίσης τη δυνατότητα να μεταφέρουμε το μήνυμα σε όλους ότι πέρα από τον εαυτό μας υπάρχουν και άλλοι άνθρωποι που έχουν την ανάγκη μας. Δίνεται η ευκαιρία να μαζέψουμε πολύ κόσμο μαζί που θα συνεργαστούν για έναν καλό σκοπό και θα αναπτύξουν το αίσθημα της προσφοράς και του εθελοντισμού.

Κλείνοντας, θέλω να μας πείτε ποια είναι η ευχή του Συνδέσμου «Κάνε Μια Ευχή»;

Η ευχή μας είναι να έρθει εκείνη η Άγια Μέρα που θα διαλύσουμε το Σύνδεσμο για τον μοναδικό λόγο ότι δεν θα υπάρχει λόγος ύπαρξης του Συνδέσμου. Κλείνοντας θέλω να υπενθυμίσω σε όλους ότι από τη δική μας προσπάθεια δεν εξαιρείται και δεν περισσεύει κανείς. Όλοι μαζί μπορούμε να κάνουμε πράξη πολλές ευχές και να νικήσουμε την ασθένεια που λέγεται καρκίνος.